Gedicht voor de jarige bieb door Herman Verweij

Gepubliceerd op: 26 oktober 2017 20:50

We worden verwend als jarige bibliotheek met heel veel cadeaus maar ook met prachtige woorden. Zoals dit gedicht van Herman Verweij dat hij speciaal schreef voor de 100-jarige bibliotheek.

Gedicht van Herman Verweij voor de bibliotheek, zoals hij dit voordroeg op onze honderdste verjaardag.

 

DE WERELD EEN LEESFEEST

Mijn eerste boek lag buiten.
Ik las de sterren aan de hemel.
Roosje van de overkant maakte me sprakeloos.
Ik las de bal uit de tuin van boze buur.
Met mijn knutselbootje stak ik de oceaan over.
Ik las mijn wereld groot.

Later vond ik andere boeken
- door zachte handen op hun plaats gezet -
waarvoor je niet de deur uit hoefde.
Ik las de gaten in de nacht, leerde te verdwalen
en moest vaker telaatgeld betalen.
Ik las mijn wereld groter.

Van buiten naar binnen lezen,
een rustpunt zoeken, aarden.
Zo metsel ik mijn huis van woorden,
stapel een trap die bij elke trede hoger
reikt. Raken aan iets dat Spinoza al schreef,
of toch struikelen over de kleine letters.

Als de schemer de scherpte van woorden
wist, worden boeken groot geschreven.
Als het duister kruipt in elke vezel
van het papier, leen ik mijn oor
aan het gesproken woord.
Zo luister ik mijn wereld uit.